Zingen met zelfvertrouwen!
9 november 2015
Mijn verhaal van het afgelopen jaar
7 december 2016
Toon alles

Zenuwachtig of onzeker?

Mij wordt wel eens gevraagd hoe het komt dat ik vrijwel nooit ergens zenuwachtig voor ben. Voor zang- of toneeloptredens bijvoorbeeld. Ik kan dat zelf ook niet goed verklaren. Vroeger was ik dat wel namelijk. Ik kan me echt nog wel herinneren dat ik bij een toneelvoorstelling niet gelijk op hoefde en dat ik mezelf achter de coulissen op zat te vreten en het liefste wegrende. Maar ik kan me ook de keer herinneren, bijna 5 jaar geleden, dat ik vooraf aan een voorstelling tegen mijn medespelers zei: ik ben gewoon helemaal niet zenuwachtig. En dat één van hen zei: maar jouw prioriteiten liggen nu ergens anders. Ik was toen nog niet zo lang moeder van mijn eerste en was daarom thuis met hele andere dingen bezig.

En ja, misschien was dat het: die voorstelling was niet het allerbelangrijkste van de wereld. Dat was mijn kind. En natuurlijk is zoiets nooit het allerbelangrijkste, maar ik weet dat het op het ‘moment suprême’ wel voor veel mensen zo voelt. Alsof de wereld vergaat als er iets mis zou gaan. En dat kon mij op dat moment niet meer zoveel schelen. Daarnaast was ik ook zeker van mijn zaak; ik wist dat ik het goed kende, ik had vertrouwen.

Maar dat ik niet zenuwachtig ben, betekent niet dat ik nooit onzeker ben. Was dat maar waar! Zo stond ik vorige week als spreker op de Storytelling avond. Ik was niet zenuwachtig, maar op het moment dat ik er ging staan, was het toch wel spannend. Maar ik stond er nog steeds wel relaxed. En toch – ik weet niet goed wat het was, misschien te weinig focus – ging mijn verhaal niet zoals ik had gewild. Op dat moment vond ik het niet eens zo erg, maar de volgende dag baalde ik toch wel een beetje. Ik vroeg me af waarom, want er waren meerdere mensen die uit zichzelf hadden gezegd dat het helemaal niet erg was dat het niet vlekkeloos ging. Ik had verschillende redenen bedacht, maar ik kwam uiteindelijk tot de conclusie dat het waarschijnlijk was omdat mijn boodschap niet zo sterk overkwam als ik had gewild. Althans, dat gevoel had ik.

Zoals altijd (bij mij tenminste) was dit gevoel weer een dag later alweer redelijk weggeëbd en ging het verhaal in mijn hoofd nog eens bij langs. Zo kwam ik tot de conclusie dat het meeste eigenlijk wel genoemd was en het vast minder erg was dan ik dacht. Wat mijn boodschap is? Dat ik wil dat jij jouw diepste kracht naar boven haalt, dat je de wereld laat zien wat jij kan en dat jij je dromen waarmaakt. Dat je gaat staan voor wie je bent en wat je te bieden hebt. Dát. Als dat niet overkwam donderdag; bij deze.