Als ze mij niet zien, kunnen ze ook geen mening over me hebben…
28 maart 2017
Als je doet wat je altijd deed, zul je krijgen wat je altijd kreeg
26 juni 2018
Toon alles

Vloek of les?

Hoe ga jij eigenlijk om met tegenvallers? Met negatieve gebeurtenissen? Ik hoor je denken: ‘Tsja, hangt er vanaf…’ Maar even over het algemeen; verzand jij snel in piekergedachten en gedachten als ‘dit komt echt niet meer goed’, of ben jij eerder iemand die zijn schouders eronder zet en moed houdt?

Het was de tweede dag in Londen; de eerste nacht AnthonyRobbins. De eerste nacht hadden we in een hotel aan de andere kant van Londen doorgebracht en die ochtend zouden we naar het andeer hotel vertrekken, op steenworpafstand van het seminar. Het enige dat we in het eerste hotel dus hoefden te doen, was slapen en douchen ;-). Deed de douche het niet…. Er kwam gloeiend heet water uit en de thermostaat knop zat vast. Ook de medewerksters van het hotel kreeg er geen beweging in en de persoon die er wat aan zou kunnen doen, kwam pas wanneer wij al lang weg waren. Wij moesten tenslotte vroeg weg voor de eerste dag Tony Robbins!

Flink balen dus… ongedoucht, na een lange dag reizen die dag ervoor, naar het seminar. Maar goed, het was niet anders. Vervolgens stapten we in de lift in datzelfde hotel en er zou nog snel iemand bij instappen. Op dat moment ging de deur al dicht en dus botste de deur tegen die man aan. Ten eerste deed het best pijn; ten tweede wilde de deur vervolgens niet meer dicht. Op zich geen ramp, want zoveel bagage hadden we niet, dus dan maar even met de trap. Maar wel wéér iets dat stuk was dus.

Op naar het metrostation, dat op loopafstand was vanaf het hotel. Eenmaal daar kom ik erachter dat ik mijn telefoon in het hotel had laten liggen… Hoe krijg je het voor elkaar zul je denken, nou dat dacht ik ook! We hebben alles nog gecheckt en al zou je wat vergeten, dan is dat vaak een tandenborstel ofzo. NIET je telefoon! Snel teruglopen naar het hotel, dat godzijdank zo dichtbij was en onderweg bedacht ik me al dat ik hem had laten liggen op de prullenbak in de badkamer ;-). Ik had uiteraard geen sleutel meer en de medewerkster was aan de telefoon. Heeeel lang aan de telefoon…. Niet even tussendoor mij helpen, nee, ik moest wachten tot ze klaar was. Uiteindelijk naar de kamer en ja hoor, daar lag ‘ie nog. Terug rennen naar het metrostation. Nou, poeh, zo was het wel even genoeg!

En ik zei tegen Jenny, met wie ik naar Londen was: “oké, alles gaat mis; wat is hier de boodschap?!” En ik stond daar eens bij stil en realiseerde me dat je er op verschillende manieren naar kunt kijken. Ofwel je denkt gewoon ‘domme pech’ en gaat door zonder er verder bij na te denken. Ofwel je denkt: ‘het is een vloek, blijkbaar mogen we er niet heen, of het is een boodschap dat het beter is er niet heen te gaan’, iets in die trant. Ofwel je bekijkt het zo: als je iets écht graag wilt, zul je soms hobbels op de weg tegenkomen. Hoe je daar dan mee om? Laat je je daardoor uit het veld slaan of ga je door, omdat je je doel écht graag wilt bereiken?’

Ik deed het laatste. Ik vergeleek deze ‘reis ernaartoe’ met het leven. Met mijn business. En ik zag deze obstakels als een soort test van ‘hoe graag wil je dit eigenlijk?’ En ik ging ook voor mezelf na hoe snel ik me uit het veld liet slaan. Ja, dat stond inderdaad gelijk aan hoe graag ik iets wilde én hoe sterk ik mij erin voelde staan. Eerder haakte ik bijvoorbeeld wel af als ik iets nieuws lanceerde en daar niet genoeg aanmeldingen op  af kwamen. Ik probeerde het dan niet zo snel nog een keer; blijkbaar hadden mensen hier geen behoefte aan. Of geen behoefte aan mij. Ik had ook kunnen denken: oké, wat kan ik nog meer doen om meer mensen aan te trekken hiervoor? Wat heb ik nog niet (genoeg) gedaan? En pas als ik alles had gedaan wat in mijn macht lag en er nog steeds te weinig resultaat was, dan had ik kunnen denken: wat zou ik dan kunnen veranderen in het aanbod? En zou ik het gewoon opnieuw aanbieden, net een beetje anders.

Maar als ik bijvoorbeeld denk aan ons droomplan; daar zijn we nu al een jaar mee bezig en hebben we al veel kleine tot hele grote tegenvallers gehad. Maar nog steeds houd ik vast. Dit verlangen is zó sterk, dat er veel moet gebeuren mij hier vanaf te brengen.

Het hangt dus samen met hoe graag je iets wilt én hoe zeer jij in jezelf gelooft. Vind jij het jezelf waard? Denk je écht dat je het kan? Heb je het gevoel dat het leven je overkomt of dat het juist vóór je werkt? Of… dat je het zelf kunt creëren zoals jij dat wilt?

Tijdens de training ‘Zing je zichtbaar’, weer gepland op 22 juni, gaan we hiermee aan de slag. We gaan de diepte in, je gaat écht naar jezelf kijken en naar al die dingen die het jou ZO waard maken om jezelf in al je potentie te laten zien. En te laten horen! Je leert en ervaart dat je je niet langer hoeft te verschuilen, dat de maskers af kunnen en dat je helemaal jezelf mag zijn. En… dat je tot zoveel meer in staat bent dan je dacht!!

En ja, ik heb dit zelf al ervaren. Ik doe dingen die ik eerder niet eens voor mogelijk hield. En ik doe ze met gemak. Maar vooral ook met plezier. Vanuit passie, enthousiasme en kracht. Wat wil jij bereiken? Waar ben jij helemaal klaar mee en wil je voorgoed afstand van doen? Van welke negatieve gedachten en patronen? En ben je bereid daar eerlijk naar te kijken?

Maar ben je vooral ook bereid JOUW leven in eigen hand te nemen? Volledig te gaan voor het leven dat JIJ wilt leven, en niet overleven in een leven dat anderen voor jou hebben gecreëerd? Ik daag je uit! Stap uit je comfortzone en meld je aan voor de training ‘Zing je zichtbaar’ op 22 juni. Kijk HIER voor alle info en meld je aan. Hoop je gauw te zien!